door aandewaterkant

Voor het eerst koffie in de ochtend en een laatste wijntje voor het slapen gaan. Alles wat ik daar tussen doe, lijkt onbekend en toch ook vertrouwd. Vertrouwen op mezelf en stap voor stap gaan. Dat deed ik ooit al, 800 kilometer lang.

De laatste weken waren een aaneenschakeling van emoties en verdriet. Nu is het gegeven ‘wat is, blijft’ datgene waar we mee verder moeten.

Mijn zus en ik zijn allebei weer alleen. Helemaal anders maar wel alleen.

Vanuit mijn nieuwe thuis is daar voor vandaag alles mee gezegd.

Ik ben er weer, nog steeds wie ik was maar met een paar extra kilo’s in mijn rugzak.

Advertenties