door aandewaterkant

Met vlotte tred fiets ik richting stad. Eerder vandaag zag ik in de krant reclame voor het straattheater. Ik ben de drukte nog niet ingestapt of ik verlang al terug naar de rust. Deze drie dagen van vakantie doen me goed. Het lijkt wel of ik de voorjaarspoets wil inhalen en de keuken blinkt weer van ordelijkheid. De kasten zijn bijgevuld en een lange lijst boodschappen kan afgevinkt worden.

Vandaag was ik enkel op de boerderij om de dieren eten te geven. Niets meer zen dan dat. Ik ben er altijd langer dan gepland en laat ik dat nu niet erg vinden.

Maar de drukte dus. Op het terras van mijn stamkroegje drink ik een wijntje en geniet van de laatste streep zonnestraal. Het ligt een beetje buiten de stad en het is er vredig.

Ik voel eens met mijn vinger aan mijn hals en denk weer aan de onberispelijke dame die mij de hanger met een gouden slotje verkocht. Het is natuurlijk absurd dat ik het niet durf dragen uit schrik om het te verliezen. Mijn schelp die ik kocht toen ik aankwam in Compostela na 810 km stappen.

IMG_0694

Advertenties