door aandewaterkant

Voor je het beseft ben je meer dan een week verder omdat de tijd niet stil staat natuurlijk. Je kan wel stellen dat ik met meer dan 1 been terug in het echte leven sta. Herstellen suist af en toe nog door mijn gedachten wanneer mijn buik zich nog eens laat voelen. Zachtjes weliswaar.

De arbeidsgeneesheer vertelt me dat ik aan de slag mag maar nog een maandje niet voluit mag gaan. Wanneer ik na dit bezoek nog even langs de boerderij ga, vraag ik me af hoe me dat zal lukken. Er is meer dan werk in overvloed. Ik voel de goesting wanneer ik door de serre loop en van ver de schapen zie die kortelings geschoren mogen worden.

Gedurende deze herstelperiode kreeg ik schoon volk over de vloer. Ze woont hoog in Nederland maar kwam helemaal mijn kant uit. We hebben over de tocht gepraat. Zoete herinneringen waar we nu, drie jaar na datum, soms helemaal anders naar kijken. Natuurlijk moest zij ook dat hele eind weer terug en lang borrelen was er niet bij. Maar deugd deed het, zeker weten.

Terug aan de slag gaan betekent weer een periode afsluiten. Dankbaar zijn dat alles verlopen is zonder complicaties of ingewikkelde dingen. Het doet me beseffen dat ziek zijn en je eraan over geven verdraaid moeilijk is. Respect voor mensen die dag in dag uit ongemakken allerlei dragen, zonder het vooruitzicht dat ik had. Namelijk elke dag een beetje beter worden.

Op de academie ben ik bezig met afsluiten. Kaften inleveren, werken tentoonstellen en een presentatie geven. Dinsdag nog een lange dag beelden afgieten en dan stilaan over gaan in zomer modus. Op weg naar het vierde jaar beeldhouwen.

U leest en begrijpt. Ik ben weer vertrokken.

IMG_0477IMG_0484

IMG_0489

IMG_0462IMG_0450IMG_0422

Advertenties