door aandewaterkant

IMG_9372IMG_9353IMG_9365IMG_9330
Met een emmertje stuur ik hem de groentetuin in. De spruitenplanten torenen boven alles uit en sommige spruiten lijken op kleine kolen. In de woningen van de instelling wordt niet gekookt omwille van allerlei voedingsvoorschriften. De groenten, geteeld in de boerderij tuin, delen we dus uit aan iedereen die er blij mee is. Mijn tafel was gisterenavond bezet door zes en het emmertje spruiten kwam goed van pas. Verser dan vers, prijs ik de groenten tegen de tafelgenoten.

Terwijl ik hem, met zijn veel te grote en onhandige passen zie lopen, mijmer ik een eind weg. Over deze tijd die ik als een zelf verworven geschenk in mijn schoot kreeg.

Die energie die over mij stroomt de laatste zes weken is niet te stuiten. Van de open haard aan maken in de vroege ochtend tot de paarden binnen leiden in de avond, voel ik dat ik zo op mijn plek ben.

Elke dag opnieuw kijk ik op de boerderij rond en tast de stemming van mijn boerderijgasten af. De sfeer op de boerderij leent zich ertoe dat rust over gedragsproblematische hoofden strijkt. Iedereen mag op het erf zichzelf zijn. De ganse dag leunend tegen een muur en rondkijkend, of in de zetel voor de open haard of heftig spruiten plukkend dat ik van ver de planten omhoog zie dansen.

Vrijheid om te doen en laten wat je zelf denkt dat goed voor je is, creëert grenzeloos veel mogelijkheden. Ik voel die energie van vrijheid. Het maakt dat mijn denkproces ongekende wegen ontdekt bij het beoefenen van mijn bezigheden op de boerderij.
Het zou iedereen gegeven moeten zijn. Doen en laten waar je goed in bent, binnen je eigen proces. In een omgeving waar inspiratie kan groeien en ontwikkelen. Maatschappelijk gezien biedt het eveneens mogelijkheden. Zou kunnen geven dat elke man en elke vrouw op de juiste plaats zit en blijft.

Zo mijmer ik de zaterdagochtend door. Achter glas zie ik een stralende zon die me doet lonken naar mijn wandelschoenen. Goed plan.

Advertenties