door aandewaterkant

Natuurlijk doe je dat niet, iemand van de directie omhelzen, toch had ik er veel zin in. Zijn vraag, nadat ik in zijn bureel binnenkwam, om de deur dicht te doen vond ik onheilspellend. Daarna kwam de verlossende glimlach en de woorden dat ze mij de geknipte kandidaat vinden.

Volgende week start ik dus op de boerderij. Ik zal een groot deel van de dag buiten zijn, in werkschoenen en tuinbroek. Twee paarden, een ezel, schapen en kippen, konijnen en een duif met een lamme vleugel verzorgen. Ook nog een zinvolle dag bieden aan de bewoners. De grote bakoven leren aanmaken en nog veel andere dingen waar ik op dit moment nog niet echt zicht op heb. Maar goesting, dat kunt ge niet geloven.

Het zal heel anders zijn. Geen weekends of feestdagen meer werken. Alleen als de lammeren geboren worden zal ik beschikbaar moeten zijn, dag en nacht. Maar dan is het alweer lente en zal ik ingewerkt zijn.

Ik heb in woorden gegoten wat ik waard ben. Mezelf helemaal verkocht en laten spreken over wie ik ben en waarvoor ik sta. Kracht geput uit alles van ervaring wat ik in me heb. En nu fier ja, toch wel.

Een nieuwe professionele fase, na 23 jaar hetzelfde werk. Nu ik dit schrijf en mijn vingers af en toe op de toetsen rusten, besef ik ook hoe zeer ik er aan toe ben, aan een nieuwe uitdaging.

Mijn bijna ex collega’s hebben mij omhelsd van spijt en blijdschap voor wat ik nu ga doen. Volgende week bouwen we een afscheidsfeestje. Nooit verkeerd natuurlijk, feestjes bouwen.

Advertenties