door aandewaterkant

Het schrijfblad staat open in de keuken. Aan de toog waar ontbijtjes gegeten en aperitiefjes gedronken worden. De hoge stoelen zorgen niet voor schrijfcomfort maar verkoeling geeft deze plek wel. Wanneer ik verder dan het keukenraam kijk, heb ik ‘inkijk’ bij de buren. Gisteren ontdekte ik de buurman zijn ‘inkijkgaatje’. Vanachter een losgepeuterde houten plaat, met zicht op ons zwembad. Waar ik met dit weer wel eens naakt durf te zwemmen. Moet ik nog meer uitleg geven?

Vandaag is de atmosfeer gelukkig minder heet, weerom menselijk zomer, als je het mij vraagt. Tussen het schrijven door, loop ik rond in huis. Zo maak ik de afwasmachine leeg en sorteer de plastiek bakjes op vorm en soort. Met water en zeep had ik gisteren al eens rondgelopen. Niet overbodig na bezoek dat vrijdag met een tent arriveerde en die we zondag uitzwaaiden.

We hebben verlof deze week. Geen dagen van nietsdoen maar vol klussen. Niet onaangenaam als je bedenkt dat de deugd daarvan langer duurt dan een vakantieherinnering.

Er wordt een strak plan gevolgd voor die zolder, u weet wel, en mijn vingers jeuken om achteraf aan een grote opruim en poetsactie te beginnen.

Zaterdagavond deed ik iets uit een ver verleden. Of het kwam door de gezelligheid of de hoeveelheid alcohol, ik weet het niet. Ik zag de man gedurende de avond hetzelfde ritueel volbrengen. Tabak, blaadjes en vingers die vakkundig rollen. Voorzichtig fluisterde ik mijn goesting in zijn oor en na een paar minuten inhaleerde ik alsof het gisteren was.

Sommige heerlijkheden gaan nooit helemaal over.

Advertenties