door aandewaterkant

Schrijven is als een blijvende herinnering. Waar je anders vluchtige beelden of geluiden amper kan opslaan, net omdat ze voorbij zijn vooraleer je het beseft, blijven woorden die neergeschreven zijn altijd bestaan. Het is jaren geleden en in een ander tijdperk waar ik nog met papier en balpen aan tafel ging zitten om een verhaal te schrijven. Verhalen met mijn favoriete namen in de hoofdrol. De personages erachter gingen altijd op reis en namen meestal een gebroken hart mee. Op dat moment helemaal niet aan de orde in mijn leven maar de dramatiek van het gegeven sprak me wel aan. Ik weet wel beter nu, achteraf bekeken.

De ochtend is hier ingezet en koffie geurt naast mijn tokkelende vingers. Ik besef dat er een hoop werk in huis en tuin ligt te wachten. Maar de dag is lang en ligt uitgestrekt voor me.

Ik denk nog aan zondag. Een dag van uitslapen en ontbijten met onverwachte gasten en jeugd die langzaam uit een roes van feest wakker worden. En ik die nog maar een pot koffie zet.

We lopen op de hei. Zo zijn we al van plan deze plek te noemen. Vlak aan een vijver die geurt naar vis en waar waterlelies minnekozend op het oppervlak drijven. De aanplanting is enkel inheems en de stilte respectabel. De stacaravan moet weg aan een belachelijk lage prijs, omwille van problemen met betalen bij anderen. De zoon wil daar gaan wonen en wij kopen ons een stukje mee in.

Ik zie me al zitten daar aan de tafel, kijkend door de kleine raampjes. Koffie zetten en onder de luifel opdrinken. We denken nu aan de voor en tegens. Maar die plek waar ieder op zichzelf of samen kan zijn, is wel erg aantrekkelijk.

Een weekje willen we denken en overwegen. Maar het vooruitzicht om nog eens een keer te gaan zitten schrijven aan een tafel, is fijn. Het lijken wel herinneringen die jaren later opnieuw vorm krijgen.

Vandaag zullen mijn handen wapperen in mijn biotoop van huis en groentetuin. Zal ik praten met de zonen en huisgenoot over ons plan. Dat voelt goed, dat praten over de toekomst. Harmonisch ook wel.

Advertenties