door aandewaterkant

Het wordt vaak gezegd. Althans in mijn omgeving en ook ik bezondig me eraan. Het is altijd goedbedoeld, dat is zeker.

Loslaten is een werkwoord met veel synoniemen. De vrijheid geven, loslaten, verlossen.

Terwijl ik telkens opnieuw mijn blik door de tuin laat glijden, die overigens uit zijn groene voegen barst, prent ik dezelfde boodschap in. Het randje wetenschap dat ik in me draag over loslaten, ken ik onderhand wel. Maar het beleven zoals ik de wetenschap ken lijkt moeilijker dan ik dacht, ook nu ik weer een jaar ouder geworden ben. En wijzer, in ieder geval, maar nooit bedachtzaam genoeg.

Het heeft alles bij elkaar genomen met liefde te maken, lees ik ergens. Dat kan natuurlijk maar dat is mij dan weer niet gegeven. Uit naam van de liefde of in vredesnaam gaat niet alles over een leien dakje. Als een restje stromend water na een plensbui.

Dus blijf ik zoeken naar wat loslaten is en nog meer naar de praktische kant. Iemand tips?

 

Advertenties