door aandewaterkant

De slaap was onrustig en luistert vaak naar de geluiden die binnen komen via spleten en kieren. Krijsende katten vechten een dominantiespel uit, ook vlakbij het raam. Snurken hoor ik ook en te warm eveneens.

Ik besluit te dromen over het beschermend deken dat de nacht zou kunnen zijn. Het opbollend karakter als het in de lucht wordt gegooid en als een bol vol lucht neerkomt. De eventuele lichtheid van de nacht met zich meedraagt.

De kunst is om de ogen gesloten te houden en te doen alsof de donkerte niet zo dreigend is. Halsstarrig blijven  denken dat je zo weer in dromenland bent. Terwijl de wetenschap van andere wakkere nachten al te helder voor de geest staat.

Dan is er altijd weer die ochtend. Met haar licht en frisheid. Meer dan welgekomen ook.

Advertenties